Πέμπτη 23 Απριλίου 2026

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΟΛΥΚΡΕΙΟΥ

Οι διοικητικές μεταβολές είναι συνεχείς, αλλά η ιστορία και η μνήμη οφείλουν να παραμένουν αναλλοίωτες.....


Βρίσκεται στα ΒΔ τοῦ χωριοῦ Μολύκρειο στην τοποθεσία πού βρισκόταν τό παλιό χωριό Ἅγιος Γεώργιος. Ναός μονόχωρος, ἐξωτερικῶν διαστάσεων 10,40χ7,10μ. Ἡ κυρία εἴσοδος βρίσκεται στήν νότια πλευρά. Εἶναι τοξωτή μέ λιθανάγλυφες παραστάσεις. Κτίσθηκε τό 1851(😉 σέ θεμέλια βυζαντινῆς Μονῆς. Ἀπό τήν Μονή αὐτή είχε ονομασθεί αρχικά ὡς Κοινότητα Μονής Αγίου Γεωργίου. 

Σύσταση  κοινότητας με έδρα τον οικισμό Μούϊ Αγίου Γεωργίου έχουμε με το  ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 με το ίδιο ΦΕΚ ο οικισμός Βελβίνα αποσπάται από το δήμο Ναυπάκτου και προσαρτάται στην κοινότητα

Ο οικισμός Μούϊ Αγίου Γεωργίου της κοινότητας μετονομάζεται σε Μολύκρειον ΦΕΚ 32Β - 25/05/1919

Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Μολυκρείου


18/12/1920 Αναγνώριση του οικισμού Άγιος Γεώργιος και προσάρτησή του στην κοινότητα Μολυκρείου Αναγνώριση του οικισμού Πλατανίτσα και προσάρτησή του στην κοινότητα Μολυκρείου

Ο οικισμός Βελβίνα αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Ναυπάκτου ΦΕΚ 78Α - 30/03/1945 

07/04/1951 Αναγνώριση του οικισμού Πλατανίτης και προσάρτησή του στην κοινότητα Μολυκρείου

05/04/1981 Αναγνώριση του οικισμού Άνω Πλατανίτης και προσάρτησή του στην κοινότητα Μολυκρείου

ΦΕΚ 186Α - 09/08/1989 Ο οικισμός Μολύκρειον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Αντιρρίου


Ο οικισμός Πλατανίτης αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Αντιρρίου

Ο οικισμός Άνω Πλατανίτης αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στο δήμο Αντιρρίου.

Η κοινότητα καταργείται

Οι διοικητικές μεταβολές είναι συνεχείς, αλλά η ιστορία και η μνήμη οφείλουν να παραμένουν αναλλοίωτες

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 - 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

 


Η Ελλάδα, οι Έλληνες, ο Ελληνισμός απανταχού της γης, γιορτάζουμε σήμερα με βαθιά συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821! 

Μια ημέρα μνήμης και τιμής για τους ήρωες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία, αλλά και μια ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε τις αξίες που μας ενώνουν: την πίστη, την αντοχή, την αγάπη για την πατρίδα. 

Η φωτογραφία αυτή μας ταξιδεύει πίσω στο 1971, στο Δημοτικό Σχολείο Αντιρρίου, όπου μικροί μαθητές ζωντανεύουν με αγνότητα και πάθος το μήνυμα της Επανάστασης. Με απλότητα αλλά και δύναμη, αποδίδουν το συγκλονιστικό ποίημα «Ξύπνα καημένε μου ραγιά», μεταφέροντας το διαχρονικό κάλεσμα για ελευθερία και αξιοπρέπεια.

 Στον ρόλο της Ελευθερίας η Αναστασία Σοφρά, σύμβολο ελπίδας και λύτρωσης, στέκεται όρθια και περήφανη. Στον ρόλο του ραγιά ο Κώστας Αγγελόπουλος (δηλαδή εγώ!!), ξαπλωμένος αλλά γεμάτος όνειρα για μια ελεύθερη πατρίδα — μια εικόνα που αποτυπώνει βαθιά το πέρασμα από τη σκλαβιά στην αφύπνιση. 

Δάσκαλος της τάξης ήταν ο Βασίλης Βασιλόπουλος, που με αφοσίωση μετέδιδε γνώση και αξίες, ενώ τη σχολική μονάδα διηύθυνε η αείμνηστη Αικατερίνη Νικολοπούλου, η οποία άφησε το δικό της στίγμα στην παιδεία και τις καρδιές των μαθητών. 

Μια απλή σχολική γιορτή που όμως κουβαλά μέσα της ολόκληρη την ψυχή της Ελλάδας. Γιατί η ιστορία δεν ζει μόνο στα βιβλία — ζει στις μνήμες, στις εικόνες, στις στιγμές που μας διαμόρφωσαν. 

Χρόνια πολλά σε όλους! Ζήτω η 25η Μαρτίου! 

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026

Νέος φωτισμός στην πλατεία Χορμόβα και τον πεζόδρομο Αντιρρίου

 Ο Δήμος Ναυπακτίας προχώρησε στην αντικατάσταση του

φωτισμού στην πλατεία Χορμόβα στο Αντίρριο και στον πεζόδρομο που εκτείνεται κατά μήκος της

πλατείας, με στόχο την αναβάθμιση των κοινόχρηστων χώρων της περιοχής.



Η εγκατάσταση περιλαμβάνει νέους ενισχυμένους ιστούς φωτισμού σε αντικατάσταση των παλαιών

που είχαν υποστεί διάβρωση, καθώς και φωτιστικά σώματα τεχνολογίας LED σύγχρονου

σχεδιασμού, τα οποία εξασφαλίζουν υψηλότερη φωτεινότητα, χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας και

μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Η νέα υποδομή συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών ασφάλειας και της

άνετης χρήσης της πλατείας και του πεζόδρομου, ενώ ενισχύει την αισθητική και τη συνολική εικόνα

του σημείου.

Πρόκειται για μία ακόμη παρέμβαση του Δήμου Ναυπακτίας που αφορά στη συντήρηση και τον

εκσυγχρονισμό των δημοτικών υποδομών, με σκοπό τη δημιουργία πιο λειτουργικών δημόσιων

χώρων που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των κατοίκων και των επισκεπτών, αξιοποιώντας

σύγχρονες ενεργειακά αποδοτικές λύσεις.

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025

«Διαδρομή φύσης και πολιτισμού Αιτωλοακαρνανίας»

 Mε  επίσημη ανακοίνωση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, τρία σημαντικά έργα εντάχθηκαν πρόσφατα στο ΕΣΠΑ Δυτικής Ελλάδας 2021-2027 και μπαίνουν πλέον σε τροχιά υλοποίησης. Τα έργα εντάσσονται στο πλαίσιο της ΟΧΕ «Διαδρομή Φύσης και Πολιτισμού Αιτωλοακαρνανίας», στοχεύοντας στην πολιτιστική, τουριστική και λειτουργική ανάπτυξη περιοχών της Αιτωλοακαρνανίας μέσα από σύγχρονες υποδομές και την ανάδειξη ιστορικών χώρων


🟢 Ποια έργα εντάχθηκαν

  1. Λιμάνι Βαρειάς στη Ναύπακτο

    Προωθείται η κατασκευή νέας λιμενικής εγκατάστασης στη θέση Βαρειά με στόχο την αποσυμφόρηση και ανάδειξη του ιστορικού λιμένα της Ναυπάκτου. Το έργο έχει προϋπολογισμό περίπου 4,2 εκατ. ευρώ και εντάσσεται στο πλαίσιο της αναβάθμισης του παραλιακού μετώπου και της τουριστικής/οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής. 

  2. Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου στη Μεγάλη Χώρα Εγκρίθηκε η στερέωση και αποκατάσταση του ναού με προϋπολογισμό περίπου 800.000 ευρώ για τη διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της περιοχής. 

  3. Αποκατάσταση αρχαίου θεάτρου ΚαλυδώναςΤο έργο αποκατάστασης και ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου του


    θεάτρου έχει προϋπολογισμό περίπου 700.000 ευρώ και αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής ταυτότητας και στην ενίσχυση του πολιτιστικού τουρισμού. 



το έργο της Βαρειάς στη Ναύπακτο 

Προβλέπει τη Κατασκευή Λιμενικής Εγκατάστασης στη θέση Βαρειά για την αποσυμφόρηση και ανάδειξη του ιστορικού λιμένα της Ναυπάκτου

Προϋπολογισμός:
✳️ 4,2 εκατ. ευρώ
Το έργο χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος “Δυτική Ελλάδα 2021-2027.”

✔️ Το έργο είναι έτοιμο προς δημοπράτηση και έχουν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες μελέτες και αδειοδοτήσεις. Η παρέμβαση αφορά στη δημιουργία νέας λιμενικής υποδομής στη θέση Βαρειά, περίπου 1 χλμ. νοτιοδυτικά από το ιστορικό Ενετικό Λιμάνι της πόλης.

➡️ Στόχοι του έργου: Αποσυμφόρηση του ιστορικού λιμένα, ώστε να απελευθερωθεί χώρος για ανάδειξη και πολιτιστική προβολή του Ενετικού Λιμανιού. Ενίσχυση της λειτουργικότητας και ασφάλειας των λιμενικών υπηρεσιών στη Ναύπακτο. 

Στήριξη του θαλάσσιου τουρισμού και της τοπικής οικονομίας μέσω σύγχρονων υποδομών ελλιμενισμού σκαφών. 

⚓ Τεχνικά στοιχεία του λιμένα

Το έργο προβλέπει:

🔹 Νέο προβλήτα τύπου Γ με συνολικό μήκος περίπου 157 μέτρα κρηπιδωμάτων, που θα επιτρέπει:

Μόνιμη εξυπηρέτηση ~20 σκαφών έως 15 μ. 

Επιπλέον χώρους πρόσδεσης ~25 σκαφών στην τουριστική περίοδο. 

🔹 Σύγχρονες θέσεις ελλιμενισμού για επαγγελματικά σκάφη αλλά και σκάφη αναψυχής. 

🔹 Αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση του παραλιακού μετώπου στη θέση Ψανή, ώστε η νέα εγκατάσταση να ενσωματώνεται καλύτερα στο αστικό/παραθαλάσσιο περιβάλλον και να προσφέρει ευχάριστους χώρους πρόσβασης στη θάλασσα. 

🌍 Σημασία για την περιοχή

Το έργο θεωρείται κρίσιμη υποδομή για τη Ναυπακτία γιατί:

✅ Απελευθερώνει τον ιστορικό Ενετικό Λιμένα από τις χρήσεις ελλιμενισμού, διευκολύνοντας την ανάδειξη πολιτιστικής και τουριστικής ταυτότητας της πόλης. 

✅ Αναβαθμίζει συνολικά τη λειτουργία των λιμενικών εγκαταστάσεων, συμβάλλοντας στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξη. 


Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2025

Οι δικοί μας ήρωες στο «ΟΧΙ»

 

«Όσο θυμόμαστε τα πρόσωπά τους, η Ιστορία παραμένει ζωντανή μέσα μας.»

Οι δικοί μας ήρωες στο «ΟΧΙ»

Το έπος του 1940 δεν γράφτηκε μόνο στα βουνά της Πίνδου· γράφτηκε στις καρδιές και τις ψυχές των ανθρώπων μας, εκείνων που άφησαν σπίτια, οικογένειες και καθημερινότητα για να υπερασπιστούν την πατρίδα. Το «ΟΧΙ» δεν ήταν μια απλή λέξη· ήταν πράξη πίστης, αξιοπρέπειας και αυταπάρνησης.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ελλάδα στάθηκε όρθια απέναντι στον φασισμό και την τυραννία. Οι δικοί μας άνθρωποι – παππούδες, προπάπποι, γείτονες και συγγενείς – φόρεσαν τη στολή του στρατιώτη με την αποφασιστικότητα του ανθρώπου που δεν έχει περιθώριο να χάσει την ελευθερία του. Περπάτησαν μέσα σε χιόνια και λάσπες, πολέμησαν πεινασμένοι, τραυματίστηκαν, μα δεν λύγισαν.

Οι γυναίκες της υπαίθρου και των πόλεων έγιναν σιωπηλές ηρωίδες: κουβαλούσαν πολεμοφόδια, έντυναν, ζέσταιναν, φρόντιζαν, προσεύχονταν. Τα παιδιά μεγάλωναν πρόωρα, μαθαίνοντας τι θα πει θυσία. Ολόκληρος ο λαός έγινε ένας ζωντανός στρατός που πάλευε όχι μόνο με όπλα, αλλά με ψυχή.


Το «ΟΧΙ» ήταν η δική μας υπόσχεση στην ιστορία: ότι η Ελλάδα, μικρή αλλά περήφανη, δεν παραδίδει την ψυχή της. Το τίμημα ήταν βαρύ, μα η παρακαταθήκη μεγάλη. Οι ήρωές μας δεν είναι απλώς μορφές κλεισμένες σε φωτογραφίες· είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας.

Σήμερα, τιμούμε εκείνη τη γενιά που στάθηκε πιο ψηλά από τον φόβο. Αναλογιζόμαστε την ευθύνη να κρατήσουμε ζωντανές τις αξίες για τις οποίες αγωνίστηκαν: την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό στην πατρίδα και στον άνθρωπο.

Ανάμεσα στους ήρωες αυτούς ξεχωρίζουν και οι δικοί μας άνθρωποι: ο Διονύσης Αγγελόπουλος, ο Θανάσης Αγγελόπουλος και ο Γιάννης Κουμπουρλής (Παππά Γιάννης), που με πίστη και ανδρεία στάθηκαν στο καθήκον, κουβαλώντας στις πλάτες τους την τιμή του τόπου μας.

 Πολέμησαν και οι τρείς  στη Μάχη στο Καλπάκι. Στις αφηγήσεις τους –που έμοιαζαν περισσότερο με ζωντανές εικόνες παρά με απλές μνήμες– περιγράφονται η ορμή  ,το πάθος ,η αψήφηση των κινδύνων για τη νικηφόρα έκβαση της προσπάθησας τους. Οι διηγήσεις τους δραματοποιούνται όταν μας περιγράφουν την απογοήτευση και τη θλίψη για την οπισθοχώρηση ,τη διάλυση του τάγματος στην και την εξαντλητική πεζοπορία μέχρι το Αντίρριο, στιγμές σκληρές και ηρωικές μαζί, που σημάδεψαν τη ζωή μιας ολόκληρης γενιάς.

Αθάνατοι οι ήρωες του '40. Αθάνατο το «ΟΧΙ» που συνεχίζει να μας δείχνει τον δρόμο.

Το «ΟΧΙ» εκείνης της γενιάς δεν μένει μόνο στις σελίδες των βιβλίων· γίνεται παράδειγμα και πυξίδα για το σήμερα. Μας θυμίζει πως η ελευθερία δεν είναι δεδομένη, αλλά κερδισμένη – και πως το χρέος της δικής μας γενιάς είναι να συνεχίσει να στέκεται όρθια απέναντι σε κάθε μορφή φόβου ή υποταγής. Έτσι οι ήρωες του '40 δεν μένουν απλώς στη μνήμη· ζουν μέσα στη στάση και την αξιοπρέπεια των απογόνων τους.


Φωτογραφία: Ο Θανάσης Αγγελόπουλος, ο «όρθιος της φωτογραφίας», μαζί με τους συγχωριανούς του, Διονύση Αγγελόπουλο και Γιάννη Κουμπουρλή  όπως τους γνώριζε ο τόπος μας, λίγο πριν φτάσουν  στο μέτωπο.

Πριν περάσουν στη λήθη των χρόνων, οι μορφές αυτές μας θυμίζουν ότι οι ήρωες δεν βρίσκονται μόνο στα βιβλία της ιστορίας, αλλά και μέσα στα δικά μας σπίτια, στις ρίζες και στη μνήμη του τόπου.

Τιμή στους δικούς μας ήρωες

Θανάσης Αγγελόπουλος – Πολέμησε στη Μάχη στο Καλπάκι· επέστρεψε ύστερα από την οπισθοχώρηση, κουβαλώντας βαθιά χαραγμένες τις μνήμες του πολέμου.
Διονύσης Αγγελόπουλος – Πολέμησε στη Μάχη στο Καλπάκι. Από τους νέους που επιστρατεύθηκαν για την υπεράσπιση της πατρίδας, παράδειγμα γενναιότητας και αφοσίωσης.

Γιάννης Κουμπουρλής (Παππά Γιάννης) – Πολέμησε στη Μάχη στο Καλπάκι. Παρών στο καθήκον με πίστη και ευθύνη, από τις μορφές που τίμησαν τον τόπο μας.

Τάκης Κατσαούνης – Πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας. Δεν γύρισε ποτέ από το μέτωπο· το όνομά του γράφτηκε στη μεγάλη σιωπηλή μνήμη των πεσόντων.
Γιάννης Σίψας-Τσεκούρας – Πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας. Ένας από εκείνους που έμειναν για πάντα στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας, θυσία για την ελευθερία.

Σπύρος Ασημακόπουλος – Πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας. Επέστρεψε βαριά τραυματισμένος, φέροντας στο σώμα και στο πρόσωπό του τα σημάδια της μάχης και του χρέους.

Αθάνατοι οι ήρωες του '40. Αθάνατο το «ΟΧΙ» που συνεχίζει να μας δείχνει τον δρόμο.

Τρίτη 26 Αυγούστου 2025

ΣΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ


  ΔΙΑΔΡΟΜΗ   ΣΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ .

ΠΑΛΙΟΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ -ΚΛΕΠΑΣ.

Η Κοκκινιά είναι βουνό της Ορεινής Ναυπακτίας, γνωστό για το έντονο ανάγλυφό του, την πλούσια βιοποικιλότητα (ελατοδάση, λύκοι, ζαρκάδια, αρκούδες, αγριόγιδα), και το κόκκινο χρώμα των πετρωμάτων του λόγω των οξειδίων του σιδήρου. Με υψόμετρο 1.831 μέτρα, αποτελεί τη νοτιοδυτική προέκταση της οροσειράς της Σαράνταινας και συνδέεται με την τεχνητή λίμνη του Εύηνου. Η περιοχή προσφέρεται για ορειβασία, πεζοπορία και ορεινή ποδηλασία

Πέμπτη 7 Αυγούστου 2025

«Το πρώτο μου τριαντάφυλλο» Φρούριο Αντιρρίου, Κυριακή 10 Αυγούστου


«Το πρώτο μου τριαντάφυλλο» με τον Θοδωρή Βουτσικάκη

Στο Φρούριο Αντιρρίου, την Κυριακή 10 Αυγούστου

Ο Δήμος Ναυπακτίας παρουσιάζει τη μουσική εκδήλωση «Το πρώτο μου τριαντάφυλλο» με τον Θοδωρή Βουτσικάκη, την Κυριακή, 10 Αυγούστου 2025 και ώρα 21:00’, στο εμβληματικό Φρούριο Αντιρρίου. Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αντιρρίου «Το Καστέλι», στο πλαίσιο των καθιερωμένων εκδηλώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού για την Πανσέληνο του Αυγούστου, οι οποίες αναδεικνύουν τα μνημεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μέσα από τη δύναμη της μουσικής και του πολιτισμού.

Ο Θοδωρής Βουτσικάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου υπογράφουν ένα ξεχωριστό καλοκαιρινό πρόγραμμα, με τίτλο εμπνευσμένο από το ομώνυμο τραγούδι, που υπόσχεται να κάνει «Όμορφη τη ζωή μας».

Το κοινό θα απολαύσει τραγούδια σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών, αλλά και επιλεγμένες μελωδίες από τον ενιαίο μεσογειακό πολιτισμό, ρυθμούς και ήχους που συγκινούν και ξεσηκώνουν, σε μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα και φως. «Το τυχερό αστέρι», «Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας», «Τα χίλια περιστέρια», «La vita è bella», «All alone am I», «Puerto Rico», «Της καληνύχτας τα φιλιά», «Τα πιο ωραία λαϊκά», «Το όνειρο απατηλό», «Το πρώτο μου τριαντάφυλλο», «Το τραγούδι του καιρού» είναι μερικά μόνο από τα τραγούδια που θα ερμηνεύσει ο καταξιωμένος ερμηνευτής.

Την καλλιτεχνική επιμέλεια υπογράφει η Λίνα Νικολακοπούλου, ενώ στη μουσική διεύθυνση βρίσκεται ο Χρήστος Θεοδώρου.

Συμμετέχουν: Χρήστος Θεοδώρου - πιάνο, Νίκος Σκομόπουλος - τύμπανα, Θοδωρής Κουέλης - μπάσο, Θάνος Σταυρίδης - ακορντεόν, Νίκος Σαμαράς - μπουζούκι, μαντολίνο, τρομπέτα

Είσοδος Ελεύθερη

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2025

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: Δεν είναι απλά άλλη μια "μέρα"

Στα social βλέπουμε συχνά πράσινα post, quotes και φωτογραφίες με δέντρα κάθε 5 Ιουνίου — την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Όμως... αλήθεια τώρα, τι κάνουμε στην καθημερινότητά μας για τη φύση;

📸 Μια εικόνα, χίλια «μηνύματα»
Δες αυτές τις εικόνες:

Ένα πανέμορφο ποτάμι που ξεραίνεται.

Ένας άνθρωπος στη σκιά ενός τεράστιου δέντρου.

Μια παραλία που πνίγεται στα σκουπίδια.


Είναι το ίδιο τοπίο. Το ίδιο περιβάλλον. Απλώς αλλάζει ανάλογα με το πώς το φροντίζουμε — ή το παραμελούμε.

❗Γιατί να σε νοιάζει;

Γιατί εσύ ζεις εδώ. Γιατί αυτή η φύση δεν είναι «κάπου μακριά». Είναι δίπλα σου, στο βουνό που περπατάς, στην παραλία που πας το καλοκαίρι, στο νερό που πίνεις. Και ναι, η αδιαφορία σήμερα είναι η καταστροφή του αύριο.

✅ Τι μπορείς να κάνεις;

Μάζεψε 5 σκουπίδια κάθε φορά που πηγαίνεις σε παραλία ή βουνό.

Μίλα στους φίλους σου για το θέμα — η αλλαγή ξεκινά από συζήτηση.

Μην πετάς τίποτα κάτω, ποτέ.

Μπες σε μια οικολογική δράση της περιοχής σου. Ή φτιάξε τη δική σου.


Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση. Είναι μια κραυγή. Για ένα περιβάλλον που δεν φταίει, αλλά πληρώνει. Και για μια γενιά — τη δική σου — που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

👉 Εσύ τι θα κάνεις σήμερα για τη φύση;

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΟΛΥΚΡΕΙΟΥ

Οι διοικητικές μεταβολές είναι συνεχείς, αλλά η ιστορία και η μνήμη οφείλουν να παραμένουν αναλλοίωτες..... Βρίσκεται στα ΒΔ τοῦ χωριοῦ Μολύ...