Το νερό ως δημόσιο αγαθό – Η αναγκαία μεταρρύθμιση και οι προοπτικές της Ναυπακτίας και της Φωκίδας

 

ο υπερχειλιστής της Ευηνολίμνης

Η πρόσφατη τοποθέτηση του Ιωάννη Μπούγα Βουλευτή Φωκίδας και Υφυπουργού Δικαιοσύνης, σε ευρωπαϊκό συνέδριο για τη διαχείριση των υδάτων, αναδεικνύει μια ιδιαίτερα σημαντική διάσταση της εθνικής πολιτικής για το νερό: την ορθολογική διαχείρισή του, την προστασία του δημόσιου χαρακτήρα του και την αξιοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων για τις τοπικές κοινωνίες.

Η αναφορά του στη Φωκίδα και στην ανάγκη να λάβει επιτέλους όσα δικαιούται αφορά εξίσου και τη γειτονική Ναυπακτία.

Η Ναυπακτία και η Φωκίδα, μέσω του υδροδοτικού συστήματος Ευήνου–Μόρνου, συμβάλλουν καθοριστικά στην υδροδότηση της Αττικής. Η διαχρονική αυτή προσφορά δημιουργεί εύλογες αξιώσεις για ανταποδοτικά οφέλη, προστασία του περιβάλλοντος και αναπτυξιακές παρεμβάσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πρόσφατη απόφαση για την ένταξη της ΔΕΥΑ Ναυπακτίας στην ΕΥΔΑΠ.

Η οικονομική πραγματικότητα της ΔΕΥΑΝ δεν επιτρέπει να περιορίζεται η συζήτηση αποκλειστικά στο υψηλό ενεργειακό κόστος.

τοπικές γεωτρήσεις στη καρδιά της 
Ναυπακτίας για την υδροδότηση των
 κάτοικων της

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο περιγράφουν μια επιχείρηση με σοβαρές και διαχρονικές διαρθρωτικές αδυναμίες.

Με ετήσια έσοδα περίπου 2 εκατομμυρίων ευρώ, εκτιμώμενο ενεργειακό κόστος αντίστοιχου ύψους για το 2026, δαπάνες προσωπικού και εργολαβιών περίπου 800.000 ευρώ και υποχρέωση εξυπηρέτησης 104 οικισμών, η αναντιστοιχία μεταξύ εσόδων και λειτουργικών αναγκών είναι εμφανής.

Το περιορισμένο πελατολόγιο, σε σχέση με την τεράστια γεωγραφική διασπορά των εγκαταστάσεων, τα εκτεταμένα και πεπαλαιωμένα δίκτυα, τις συνεχείς ανάγκες άντλησης και τις αυξημένες δαπάνες συντήρησης, δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δυσμενές οικονομικό περιβάλλον.

Ακόμη και μια γενναία κρατική ενίσχυση για την αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους δεν εξαλείφει αυτομάτως τα διαρθρωτικά προβλήματα της επιχείρησης.

Μπορεί να προσφέρει σημαντική οικονομική ανακούφιση, δεν εξασφαλίζει όμως από μόνη της τη μακροχρόνια βιωσιμότητα, την ανανέωση των υποδομών και τη χρηματοδότηση ουσιαστικών αναπτυξιακών έργων.

Εδώ βρίσκεται και το κεντρικό ερώτημα της συζήτησης: μπορεί η ΔΕΥΑΝ, με τα σημερινά γεωγραφικά, οικονομικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της, να εξασφαλίσει αυτοτελώς μια σταθερή αναπτυξιακή πορεία;

Η απάντηση απαιτεί τεκμηριωμένο σχέδιο βιωσιμότητας και όχι μόνο πρόσκαιρες οικονομικές ενισχύσεις.

στην κοίτη του Ευήνου γεωτρήσεις 
για την υδροδότηση των πεδινών κοινοτήτων 

Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης τάχθηκαν συνολικά κατά της ένταξης στην ΕΥΔΑΠ, προβάλλοντας μεταξύ άλλων ανησυχίες για ενδεχόμενη ιδιωτικοποίηση του νερού.

Ανάλογες ενστάσεις διατυπώθηκαν και κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση της μεταρρύθμισης.

Ωστόσο, η εκτίμηση ότι η συγχώνευση οδηγεί σε ιδιωτικοποίηση δεν ταυτίζεται με αποδεδειγμένη συνέπεια του νέου θεσμικού πλαισίου.

Αντιθέτως, οι τοποθετήσεις των αρμόδιων κυβερνητικών στελεχών στη Βουλή, ιδιαίτερα του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, περιλαμβάνουν σαφή δέσμευση για διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού και ενίσχυση των εταιρειών κοινής ωφέλειας υπό δημόσιο έλεγχο.

forum για τη διαχείριση διαχείριση υδάτων στην Ελλάδα, με έμφαση στην εθνική στρατηγική, την επαναχρησιμοποίηση νερού, την αφαλάτωση και τις νομοθετικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα

Η διασφάλιση αυτής της δέσμευσης στην πράξη, μαζί με την προστασία της δημοτικής περιουσίας, των εργαζομένων και των καταναλωτών, αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση της μεταρρύθμισης.

Η ένταξη της ΔΕΥΑΝ στην ΕΥΔΑΠ δημιουργεί τη δυνατότητα αξιοποίησης οικονομιών κλίμακας, μεγαλύτερης τεχνικής και χρηματοδοτικής επάρκειας και ενιαίου σχεδιασμού των υποδομών.

Και εδώ ακριβώς συνδέεται η μεταρρύθμιση με την παρέμβαση του Ιωάννη Μπούγα

Η Ναυπακτία και η Φωκίδα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς ως περιοχές προέλευσης των υδατικών πόρων που εξυπηρετούν την πρωτεύουσα, αλλά ως κοινωνίες με ουσιαστική συμβολή στην εθνική υδατική ασφάλεια.

Η αναδιοργάνωση της διαχείρισης του νερού δημιουργεί την ευκαιρία να διαμορφωθεί ένα κοινό πλαίσιο διεκδικήσεων, με συγκεκριμένα ανταποδοτικά οφέλη, επενδύσεις σε τοπικές υποδομές, περιβαλλοντική προστασία και πραγματικές αναπτυξιακές προοπτικές.

Το νερό ήταν, και είναι δημόσιο αγαθό σε πείσμα
όλων εκείνων που φαντασιώνονται το
ξεπούλημά του 

Αντί η δημόσια συζήτηση να εξαντλείται στην αντιπαράθεση για την οργανωτική μορφή των φορέων ύδρευσης, χρειάζεται να επικεντρωθεί και στα μετρήσιμα αποτελέσματα που θα έχει η μεταρρύθμιση για τον πολίτη.

Στο κόστος του νερού, στην ποιότητα των υπηρεσιών, στη βιωσιμότητα των δικτύων, στην προστασία της δημοτικής περιουσίας και στις προοπτικές ανάπτυξης.

Το νερό ήταν,  και  παραμείνει δημόσιο αγαθό. Η ορθολογική διαχείρισή του αποτελεί εθνική αναγκαιότητα και η δίκαιη ανταπόδοση προς τις κοινωνίες που προσφέρουν τον φυσικό τους πλούτο αποτελεί ουσιαστική αναπτυξιακή διεκδίκηση.

Η Ναυπακτία και η Φωκίδα έχουν κάθε λόγο να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο σε αυτή τη νέα πραγματικότητα.